Blog

May 19, 2020

Wil ik dat wel op mijn ouders lijken? Vooral op de ouder van hetzelfde geslacht lijken ligt soms moeilijk. Soms is het daarentegen een droom, een wens, levenslang, ik wou dat ik was zoals jij. Op verschillende momenten van ons leven kan dat ook verschillend zijn, eerst wouden we het wel, dan weer niet, dan weer wel, of toch een beetje. 

Kunnen we dat dan kiezen of we al dan niet op onze ouders lijken? Dat lijken deze vragen die we ons stellen in te houden: ik wil niet op mijn ouder lijken, ik lijk zeker niet op mijn ouder, zeker niet op die, ik wou dat ik meer op mijn ouder leek, toch zeker op die, of op beiden tegelijk.

Kunnen we daar dan in kiezen? Kunnen we al dan niet kiezen of we op onze ouders lijken?

Nee natuurlijk niet! Daar zijn minstens drie goede redenen toe, en drie redenen dat is wel heel wat, niet?

De eerste reden is natuurlijk de genetica. We zijn letterlijk gebouwd uit de helft van de genen van onze beide biologische ouders. Daar is geen ontkomen aan. Niet enkel zullen...

August 3, 2018

Mogelijk herinnert u zich de tijd waarin Dikke Bertha een kanon was, of ook een spel. Een tijd waarin niet alle woorden politiek correct moesten zijn. Een tijd waar meer dan één Dikke Bertha of Dikke Marcel rondliep. Mensen die zo genoemd werden om onderscheid te maken met de andere Marcellen of Bertha’s. In zekere zin zorgde dit herkenbaar ‘noemen’ voor een gevaar op kwetsen, in andere zin was dit noemen veel meer in onderling contact, menselijker, meer nabij, vaak warm. Nabijer dan Marcel Peeters. Terwijl ‘Marcel van Peeters’ dan weer meer verbonden was met de genealogie. Mogelijk was in dat tijdsgewricht en cultureel het vel ook dikker, zodat dit noemen minder kwetsend was. Wie weet?

Je roepnaam hing dus soms vast aan een eigenaardigheid, iets wat je bijzonder maakte, in de zin van niet gemiddeld, niet doorsnee. Vaak was dat iets lichamelijk: Kromme Lomme, Smalle Jan, Lange Frans, Witte… Waarbij Witte ook toen zelden als kwetsend werd beleefd, minder toch dan Rosse. Of Peter Van Pete...

May 21, 2018

Sakke Plakke is 19 maand oud. Sakke Plakke zo noemen we hem soms. Ardan doet dat meestal. Wij, Mamoe en Pappoe, spreken hem meestal aan met Sandertje, en ‘grote meneer’, ‘kleine man’... Zijn papa en mama, mijn oudste Femke, en haar man Matti, hebben tientallen namen voor hem: Kabouter, Sandertje, Lieve schat, Schattebout…Waarom heeft een kind meer dan één voornaam nodig? Ardan is mijn andere schoonzoon. De man van mijn jongste dochter Line. En ik, ik ben ziek.

Daardoor ben ik thuis. Ik poog wat rond te dabberen, wat te schrijven, wat op mijn tanden te bijten. Ook dat helpt om de minuten te laten voorbij gaan, en met elke tik helpen de antibiotica weer een bacterie om zeep, dat hoop ik. Soms lijkt het er op, dan voel ik mij iets beter.

Line is thuis, ze ziet er moe uit. Dagje gaan les geven. Matti ligt in de zetel met een boekje. De spaghettisaus staat op het vuur. Matti komt elke donderdag hier eten als Femke laat werkt. En wij, Mieke en ik, wij zijn Sander gaan halen bij de kinderkribbe...

January 11, 2018

Een verdere manier om te ontsnappen aan de zin : ‘er zijn geen domme vragen, alleen domme antwoorden’,  ligt in het vinden van kritieken op het woordje ‘dom’. Dat de vraag dom zou zijn, is dat eigenlijk wel erg? Is ‘dommigheid’ in kader van een vraag, niet juist een goed, een basisvoorwaarde mogelijk. Omdat ‘niet weten’, een vorm van ‘dommigheid’,  een noodzakelijk onderdeel  en voorwaarde is van de echte vraag. Enkel als je iets niet weet, en je vermoedt dat een ander een vorm van antwoord kan geven is de ‘echte’ vraag op zijn plaats. Anders is het vaak retoriek zoals we eerder schreven. Kunnen we alternatieve kritieken op de vraag bedenken? We kunnen het een ‘luie’ vraag vinden, of een ‘bevelende’ vraag, een ‘verwarrende ‘vraag, een ‘dreigende’ vraag, een ‘misplaatste’ vraag,  een ‘daarmee zet ik je vast vraag’, een ‘oneigenlijke’ vraag en een ‘onduidelijke’ vraag, … Om niet te ver te verzinken in het moeras van de vragen verduidelijk ik hier alleen deze laatste negatieve kritiek op...

January 4, 2018

Ik merk dat ik hoopvol ben voor de liefde. Ik merk dat ik geloof in liefde. Daarom schreef ik een hoopvol boek. Een boek om de hoop bedoeld om die hoop zelfs te vergroten. Een boek dat je meeneemt op weg naar hoop. Een deel is ook protest dus tegen hopeloosheid, omdat er soms teveel twijfel is of liefde wel mogelijk is. Protest tegen een soort pessimisme omtrent de liefde. Alsof het niet kan. Die heeft o.a. met de volgende vraag te maken:

Geloof jij nog in de liefde?!

Ook dit is weer een vraag die er geen is, meer een mening, bijna een beschuldiging van optimisme.

De ‘vraag’  waait mij van twee kanten tegemoet.

Eén indicatie voor pessimisme is wat verschijnt in de populaire pers. Ik merk dat pessimisme ook  wanneer journalisten ( er zijn uitzonderingen hoor) vragen om commentaar te geven op een gebeurtenis (‘BV gaat vreemd’), of om mijn mening over liefde en relaties gevraagd wordt. Het overgrote deel van de vragen gaat over mislopen, meer dan mij lief is, stelt de journalist provocatieve...

February 18, 2017

Het gevoel er niet bij te horen, ieder van ons kent het gevoel wel.

Je bent op een feest, ieder is met iemand aan het praten, en plots overvalt het je een vage, soms een scherpe angst er niet bij te horen. De aanleiding is vaak niet duidelijk. Dit gevoel is altijd ook lichamelijk, een onwel gevoel, een spanning, je kan niet meer goed horen, in je hoofd slaat de angst ook toe, je wil hier weg, dit gevoel is te ongemakkelijk. Misschien wordt je boos en begin je die anderen te zien als ‘arrogant’.

Dit gevoel is nog intenser binnen kernrelaties. Bijvoorbeeld wanneer een kindje de aandacht van zijn ouder niet lijkt te kunnen aanspreken. De ouder is voor het kind niet bereikbaar. Het kindje zal wenen, zijn gezichtje vertrekt. Op een foto zou je dit gezichtje lezen als ‘in pijn’. Als de band goed is zal dit de ouders aandacht trekken en dichterbij halen. Het kind komt weer tot rust. De gaat voorbij…

Naomi Eisenberger publiceerde in 2003 een bijzonder experiment. Proefpersonen werden uitgenodigd...

February 9, 2017

Ik lees wel eens dat kiezen voor een partner een beangstigende stap is. Dat is op zich begrijpelijk, zeker als we met kiezen een ‘leven samen’ bedoelen. Zoals bij trouwen, of beslissen om samen te leven. Dat is geen kleine keuze, dat is een keuze met verstrekkende implicaties. De Zweden ontwikkelden in de zeventiger jaren van vorige eeuw een alternatief, toen een aantal mensen uit protest tegen de materialistische wereld een oplossing  zochten voor het maatschappelijk gedragen en toen in hun ogen belastte huwelijk. Sambo, heet dat daar. Het fijne voordeel is dat dit woord ook een afgeleide opleverde om je partner te benoemen in gesprekken met anderen: ‘min sambo’. Geef toe dat klinkt beter dan mijn partner, of mijn samenlever. Al betekent het eigenlijk hetzelfde: sam =samen, bo is wonen. Woorden uit een andere taal worden entiteiten in onze taal. Nog met dank aan de Zweden: de sofa, of slaapbank, afgeleid van het woord sova = slaap.

Kiezen voor een partner bestaat uiteraard uit meerdere...

August 23, 2016

Sommige ‘vragen’ maken oneigenlijk gebruik van het beschermende spreekwoord: ‘ er zijn geen domme vragen: alleen domme antwoorden’.

De retorische vraag is de meest bekende stijlfiguur die oneigenlijk gebruik maakt van het epitheton 'vraag'. Het is evenwel een niet-vraag. Zij verhult zich als vraag om te kunnen profiteren van haar voordelen. Heel geniepig dus.

De retorische vraag gebruiken we om te debatteren. In een debat heeft ze haar plaats, en wordt ze herkend als niet-vraag. Je dient ook niet te antwoorden. De vraag stellen is het antwoord geven. De retorische vraag is een zinswending die een mening weergeeft in vraagvorm. Uiteraard dient er dus geen antwoord gegeven te worden. Die vrijheid hebben we, dan zijn we al verlost van domme antwoorden. Er mag dus op deze ‘vraag’ wel kritiek gegeven worden. Liefst van al de kritiek, of de vaststelling, dat dit geen vraag is. Deze ‘vraag’ kan dus  geen aanspraak maken op de bescherming dat er ‘geen domme vragen’ zijn.

Debatteren kan ook i...

August 18, 2016

Om een echte vraag te kunnen stellen is een beetje onwetendheid nodig. Een beetje dommigheid, dat schreef ik in het eerste deel van ‘geen domme vragen’. Soms is de onwetendheid echter overduidelijk. Althans voor degene die antwoorden geeft, of zou willen geven. Niet weten is op zich niet erg, er is zoveel dat we niet weten. Niet weten wordt wel  belastend als we ‘weten’ dat we het antwoord absoluut nodig hebben. En ons tegelijk niet meer bewust zijn van de onwetendheid die echt vragen stellen inhoudt. Soms stellen we dan een vraag, en wachten we het antwoord niet af! Dat antwoord geven we dan zelf.

Dat is dan de tweede beperking die ik wil opleggen aan de zin ‘ er zijn geen domme vragen…’. Dat gaat bijvoorbeeld zo:

  • Dokter, wat is er met mij aan de hand?

  • Ik,…

  • …Dokter, ik denk dat het kanker is, ik voel dat al zo lang in mijn buik, en het is zo plots gekomen, zo was het ook bij mijn moeder. Wat is er met mij aan de hand, dokter?

  • Wel,..

  • ..Het is zeker kanker, ik voel...

August 15, 2016

Dit is een promotieclip voor liefdevolle nieuwsgierigheid. Liefde is immers altijd nieuwsgierig. Zoals het mooie Vlaams het zegt: ‘we leren iemand kennen’.  Hoe vertrouwd die ander ook wordt, helemaal bekend kan hij/zij niet worden. Dan is de nieuwsgierigheid voorbij en de liefde saai. Omdat we als persoon nooit af zijn, omdat we leven in de blik van de ander, omdat we nooit stilstaan, daarom kunnen we ook onszelf niet volledig kennen, laat staan volledig bekend zijn. Iemand graag zien, ook jezelf, houdt dus nieuwsgierigheid in. Vertrouwdheid en nieuwsgierigheid zijn geen tegengestelden maar samen voorwaarden voor liefde.

En daar loopt het strop wanneer koppels bij de therapeut komen. Of we begrijpen die ander niet meer, die wordt ons vreemd, of we vervreemden van onszelf. We denken dat we die ander helemaal doorgronden, of we zijn te zeker van ons zelf

Angst is de ‘dader’. Angst promoot controle op zelf en ander om de breuk  in de liefde te voorkomen.  Dan stopt de nieuwsgierigheid door...

Please reload

Posts

August 3, 2018

May 21, 2018

Please reload

Archive
Please reload

Follow Me
  • Grey Facebook Icon
  • Grey Twitter Icon

Lieven Migerode

  • White Facebook Icon
  • White Twitter Icon

© 2016 by LIeven Migerode