Onvolkomenheden zijn gebonden aan een entiteit. Dat is logisch, omdat ze een beschrijving/appreciatie van een toestand van deze entiteit zijn. Mijn onvolkomenheden, jouw onvolkomenheden, onze onvolkomenheden, de onvolkomenheden van onze stad, ons land, de wereld…   Individuele onvolkomenheden kunnen verdwijnen wanneer zij opgaan in een groter geheel.  Een massa zingt altijd met een juiste toon. Omdat de zangers die vals zingen elkaar opheffen. (Voor wie de Franse taal machtig

Onvolkomenheden, daar hebben we last van. Zoals in de onvolkomenheden van het bestuurlijke systeem, van de regering, van de politiek, van de burgemeester... De krant en het internet, als publieke ruimte, staan vol van, al dan niet zure, dan wel doordachte, klachten over het onvolkomene. Mogelijk omwille van het publieke karakter van deze media, klinkt het klagen over de meer privé te duiden onvolkomenheden hier minder door. De mogelijkheid dat de auteur niet volkomen zou zijn