Als jongen ging ik vaak met de tram naar Anderlecht. Tram 52 en dan tram 103 van het Zuid. Het paars en witte Anderlecht, het Anderlecht van het Astridpark: Jan Mulder, Paul Van Himst, Georges Heylens, Plaskie en anderen. s‘ Avonds las ik thuis, vaak openlijk, en soms in het geniep, met de ‘pillamp’ onder de dekens, de avonturen van Winnetou en Old Shatterhand. Voor mij waren beiden verbonden, verbonden in een vorm van vertrouwen, trouw en betrouwbaarheid. Dat had dan, w